ما ممکن است در عدم رعایت گمنامی خود بی پروا و بی ملاحظه باشیم. دلیلی وجود دارد، که نیمی از نام انجمن را کلمه (گمنام) تشکیل داده است. هنوز هم معتاد بودن یک لکه ننگ است، و ممکن است اقرار به اینکه در بهبودی هستیم نیز برایمان عواقبی در بر داشته باشد.

احتیاط تنها دلیل برای رعایت گمنامی نیست.

سنت دوازده میگوید که اساس روحانی انجمن ما است. این واقعیت که ما گمنام هستیم، به این معنی است که کاری که در NA انجام میدهیم در واقع یک خدمت ایثارگرانه است. ما در ازاء کمک به دیگران، نه در پی کسب اعتبار هستیم و نه به آن نیاز داریم. بلکه این کاری است که جهت حفظ زندگی خود انجام میدهیم.

ما از همدردی دیگران بخاطر شرایط مان نفعی نمیبریم، و هزینه آن در نهایت بسیار بالا است. در جلسات ما با یکدیگر برابر هستیم، و در خارج از انجمن با همتایان خود برابریم.