برای آنکه بتوانیم به بهترین شکل ممکن با کسانی که تحت درمان هستند و بنا به دستور پزشک مجبور به مصرف دارو هستند رابطه برقرار کنیم و کمک کنیم!
بایست قبل از هر چیزی احساسات و افکار ایشان را شناخت و درک نمود.
افکار واحساساتی مثل:
ناامیدی
درماندگی
تردید
ترس
ترس از قضاوت
ترس از لغزش
احساس خجالت
طرد شدگی
منحصر به فرد بودن
عصبانیت
فکر به خودکشی
اعضایی که بنا به هر دلیلی تحت نظر پزشک دارو مصرف میکنند قبل از هرچیزی نیاز شدیدی به در میان گذاشتن تجربه ،نیرو و امید دارند که این نوع کمک رسانی می بایست از طرف گروه و اعضا و راهنما محقق شود.