سه اصل روحانى اولیه صداقت، روشن بینى و تمایل است. این ها چگونگى برنامه ما را مشخص میکنند. اولین صداقتى که از خود نشان مبدهیم اظهار تمایل به قطع مصرف است. در مرحله بعد صادقانه به عجز و غیر قابل اداره بودن زندگیمان اعتراف میکنیم.

صداقت خالصانه، مهمترین ابزار یادگیرى زندگى فقط براى امروز است. با آن که به کارگیرى صداقت کار مشکلى است، اما اجر بزرگى در پى دارد.

صداقت، پادزهر افکار بیمار ماست و ایمان تازه یافته ما نیز، زیربناى محکمى براى شهامت آینده ما میباشد.

چیزهایى که ما قبل از آمدن به NA براى زندگى میدانستیم، همانهایى هستندکه تقریباً ما را به سر حد مرگ رساندند. اداره زندگى توسط خود ما، بالاخره باعث شد که کار ما به برنامه NA کشیده شود. وقتى ما به انجمن آمدیم چیز زیادى در مورد خوشحالى و یا لذت از زندگى نمیدانستیم. ایده‌هاى تازه نمیتوانند به درون یک فکر بسته راه پیدا کنند.

روشن بینى، چیزى است که به ما اجازه میدهد حرفى را که ممکن است باعث نجات زندگیمان شود، بشنویم. به ما امکان میدهد که به نظرات مخالف گوش بدهیم و پس از آن براى خودمان نتیجه گیرى کنیم. روشن بینى، بصیرت دیدن چیزهایى را به ما میدهد که در طول زندگى باعث گمراهى ما شده اند. این اصل به ما اجازه میدهد که بدون عجله در نتیجه گیرى، یا پیش داورى در مورد درست و غلط بودن مسائل، بتوانیم در مذاکرات شرکت کنیم.

دیگر لازم نیست از مواضعى که وجود خارجى ندارند، دفاع کرده و خود را مضحکه این و آن کنیم. ما آموخته‌ایم که ندانستن همه جوابها اصلاً اشکالى ندارد، زیرا آن وقت خاصیت یادگیرى پیدا میکنیم و می‌آموزیم که چگونه زندگى جدید خود را با موفقیت ادامه دهیم.

روشن بینى، بدون تمایل، ما را به جائى نمی‌رساند. ما باید حاضر باشیم که براى بهبودى خود، به هر کارى که لازم است دست بزنیم. ما هیچ وقت نمیدانیم چه زمانى به تمام سعى و نیرویمان براى جلوگیرى از لغزش و حفظ پاکى خود نیاز پیدا خواهیم کرد.