ما یاد می‌گیریم که صمیمانه مشارکت کنیم.
برای اکثر ما رابطه راهنما و رهجو اولین رابطه صادقانه و به درد بخوری است که حداقل پس از مدت‌های طولانی داشته‌ایم.
رابطه راهنما و رهجویی می‌تواند الگویی باشد که بر آن اساس بتوانیم روابط سالم عاشقانه و سازنده دیگری به وجود آوریم.
اکثر اعضای قدیمی ما به خاطر می‌آورند که زمانی تازه واردان پر دردسری بودند که دائم در حال سوال تشکیک بحث و جدل و اقرار به بهانه و دستاویز خود بودند.
اشتباهاتی در جمع انجام می‌دادند و پیامدهای آن را نیز تحمل می‌کردند.
ما پایه و اساس بهبودی خود را نه از طریق تظاهر بلکه از طریق گذر کردن صادقانه و توأم با شهامت از مشکلات و درگیری‌ها و پذیرش کمک در طول مسیر می‌سازیم.
بهبودی همیشه یک فرایند منظم و رضایت بخش نیست،زیرا ما در حال ایجاد رابطه صمیمانه با دیگر افراد و با نیروی برتر خود هستیم و هیچ یک از این دو به طور طبیعی و راحت برای ما اتفاق نمی‌افتد.