فرزند داشتن چه با فکر و دقت لازم انجام شده باشد، چه برعکس کاملا اتفاقی و ناخواسته، به هر حال یک تعهد مادام العمر است. مسئله ای که پدر یا مادر بودن را از باقی روابط مان در بهبودی متمایز میکند، دائمی بودن آن است.
پدر یا مادر بودن هرگز پایان نمییابد، حتی اگر فرزندانمان همیشه با ما نباشند. چه دائم با فرزند خود زندگی کنیم و چه او را هرگز نبینیم، این واقعیت که یک پدر یا مادر هستیم ما را در معرض عشق پرقدرتی که هرگز تجربه نکرده بودیم، قرار میدهد. ظرفیت ما و هم چنین آسیب پذیری ما خیلی بیش از آنچه تصورش را میکردیم، افزایش می یابد. فرزند داشتن ما را در عمیق ترین رابطه زندگی مان قرار میدهد و در عین حال به ما چگونه رها کردن را می آموزد.
زمانی که مسئولیت فرزندانمان را به عهده داریم، تمیز دادن اینکه چه چیزهایی تحت کنترل ما هست و چه چیزهایی نیست، میتواند سخت و گیج کننده باشد.

نوشتن ترازنامه کمک میکند تا دریابیم به چه چیزهایی باور داریم که این باعث میشود تا بتوانیم بهتر عمل کنیم.