اقدام و عمل، بدون عمل!
اردیبهشت ۲۰, ۱۴۰۴
تسلیم به تنهائی کافی نیست
اردیبهشت ۲۰, ۱۴۰۴

منطقه ممنوعه

در کمک به معتادی دیگر، محدویت هایی نیز وجود دارد؛

ما نمی توانیم کســی را مجبور کنیــم مصرف مواد مخــدر را قطع کند.

همچنین، نمی توانیم نتیجه حاصل از کار کرد قدمها را به شــخص دیگری بدهیم و به جای آنها رشــد کنیم یا به طور سحرآمیز معتاد دیگری را از تنهایی و رنج رهــا کنیم.

نه تنها در مقابل اعتیاد خــود عاجزیم، بلکه در مقابل اعتیاد اشــخاص دیگر هم عاجز هستیم.

فقط می توانیم پیام خود را برســانیم، ولی قادر نیستیم تعیین کنیم چه کســی آن را دریافت خواهد نمود. اینکه چه کســی آمادگی شــنیدن پیام بهبودی را دارد، مطلقا به ما مربوط نیســت.

بســیاری از ما درباره اشــتیاق یک معتاد برای بهبودی پیش داوری کرده ایم و بعد از مدتی معلوم شــده است که کاملا در اشتباه بوده ایم.

لغزش هــای متعدد، الزاماً معرف عدم علاقه یک معتاد به بهبودی خود نیست.

همان گونه که نمی توان راجع به تازه واردی ظاهرا نمونه، با اطمینان نظر داد که پاک باقی خواهد ماند. هدف ما باید این باشــد که پیام بهبودی را بدون هیچ قید و شــرطی به هر کســی که نســبت به آن ابراز علاقه می کند، برسانیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *