اعتیاد بر توانایی ما در برقراری ارتباط تأثیر دارد ما چنان درگیر خود مشغولی هستیم که توجه به دیگران برایمان سخت است البته مگر اینکه چیزی در آن برای ما وجود داشته باشد. بسیاری از ما در نتیجه ناامیدی توانستیم برای اولین بار پیام را بشنویم و به طور واقعی امیدی که پیام ما ارائه میدهد را تجربه کنیم یکی از اعضاء نوشت: کسانی که آنچه را من میخواستم داشتند، با صداقت و آسیب پذیری مشارکت کردند آنها به من یاد دادند چطور زندگی ام را نجات دهم ما به شدت به چیزی متفاوت نیاز داشتیم و پیام امید از راه رسید.
ما به خانه رسیدیم و سپس اوایل بهبودی از راه میرسد اشتغال فکری دشواری در تعادل و ثابت نگه داشتن بدنمان یکی از اعضاء نوشت وقتی تازه وارد بودم نمیتوانستم حرفهای هیچ کس را بشنوم صدای توی سرم خیلی بلند بود من به شرکت در جلسات ادامه دادم و همه چیز شروع به تغییر کرد شعارها معنی پیدا کردند غباری که در سرم بود پاک شد و من صادقانه مشارکت می کردم دیگران عکس العمل نشان میدادند و من احساس میکردم وصل شده ام.
از بین رفتن صدای سرمان به ما کمک میکند تا بهتر با دیگران ارتباط برقرار کنیم. ما با شرکت در جلسات، از طریق ارتباط با راهنمای خود و با کمک به رهجوهای مان درسهایی می آموزیم و این درس ها در ایجاد ارتباط توانایی ما را برای برقراری ارتباط در سایر زمینه های زندگیمان بهبود می بخشد.
