چه چیز باعث میشود تا پس از اینکه نومیدی ما کم شد و از بین رفت بازهم در NA باقی بمانیم؟

البته درست است که ما شوق رساندن پیام به تازه واردان را داریم و قدم دوازده به ما یادآوری میکند که این همیشه باید در راس قرار گیرد.

اما خیلی از ما در نقطه ای از بهبودی، احساس کردیم که شاید این تنها چیزی است که در جلسات برای ما باقی مانده است. تعهد ما به کمک کردن به دیگران ممکن است باعث شود که ما به جلسه رفتن ادامه دهیم، اما احساسی بعضی از ما را آزار میداد و دل مان میخواست که در مشارکت خود بگوییم ” آیا واقعا این تنها چیزی است که در انجمن برای ما باقی مانده است؟”

امروز جواب ما به این سوال “خیر” است. ما در زندگی خود و دیگر معتادان در سراسر جهان شاهد تغییرات بسیار هستیم.

نه تنها از نومیدی و انزوائی که در ابتدای پیوستن به انجمن داشتیم رها شده ایم، بلکه میتوانیم تغییرات بزرگی در خود و نوع رابطه مان با دیگران احساس میکنیم.