ما نمى توانیم از درد کشیدن معتادان جلوگیرى کنیم، اما مى توانیم پیام امیدى را که معتادان در حال بهبودى به ما داده اند به این دردمندان برسانیم و اصول بهبودى را به همان صورتى که در زندگى خودمان به کار گرفته ایم با آنها به مشارکت بگذاریم. همان طور که ما به یکدیگر کمک مى کنیم خداوند هم به ما کمک مى کند، زندگى مفهوم تازه اى پیدا کرده و احساس ارزش در ما پدید مى آید، از لحاظ روحانى تر و تازه شده و از زنده بودن خود احساس رضایت مى کنیم. قسمتى از بیدارى روحانى ما درک تازه اى است که از نیروى برتر‌مان پیدا مى کنیم و این نتیجه مستقیم مشارکت در بهبودى معتادان دیگر است. آرى ما دورنماى امیدیم، ما نمونه هاى مشخص کارآیى این برنامه هستیم.