برای ما بسیار مهم است که وقتی هوس مصرف به سرمان میزند، آن را با دیگران مشارکت کنیم. عجیب است که معمولا تازه واردان تصور می‌کنند، میل به مصرف، برای معتادان امری غیر طبیعی است. وقتی وسوسه های سابق به سراغ‌ما نمی‌آیند، با خود فکر می‌کنیم حتما ایرادی در کارمان است و ممکن نیست که اعضای دیگر بتوانند آن را درک کنند. بسیارمهم است به خاطرداشته باشیم که هوس مصرفمی‌گذرد.مادیگرهرگز اجباری به مصرف نداریم، هرگونه احساسی هم که داشته باشیم، فرقی نمی‌کند و بالاخره همه آن ها می‌گذرند. پیشروندگی بهبودی، حرکتی مداوم در جاده‌ای سربالا است. در صورتی که ما در این راه کوشا نباشیم، دوباره به طرف قعر سرازیر می‌شویم، پیشروندگی بیماری ما مداوم است، حتی در دوران پرهیز.

ما عاجز به این جا می‌آئیم و قدرتی را که در جستجویش هستیم، به کمک ما می آید، اما برای دریافت آن باید دست خود را دراز کنیم