اگر مشکلی برای سالمتی ما پیش آید، ما یا میتوانیم آن را بپذیریم و اقدامات لازم را انجام دهیم، یا تظاهر کنیم که مشکلی وجود ندارد.

اکثر اوقات سعی میکنیم که آن را نادیده بگیریم، زیرا یا میترسیم یا نمیخواهیم آسایش خود را برهم بزنیم. برخی مواقع ترس از تحت درمان پزشکی قرار گرفتن، قابل درک است، بخصوص اگر مجبور به استفاده از دارو باشیم. اندازه گیری و وزن -کشی بین خطرات و منافع این کار آسان نیست. پیدا کردن پزشکی که بتوانیم به او اعتماد کنیم، این فرآیند را آسانتر میسازد. ما باید به دقت بررسی کنیم که آیا درمان نکردن یک مشکل، به خلق مشکلات بیشتری منتهی نخواهد شد. سپردن چیزی به نیروی برتر با نادیده گرفتن آن، تفاوت دارد. زمانی که اقدام لازم را انجام میدهیم و نتیجه را به نیروی برترمان واگذار میکنیم، در
اصل آن را سپردهایم.

اما اگر مسئولیت و نقش خود را به عهده نگیریم و منتظر یک راه حل جادویی باشیم، در اصل بی مسئولیت بوده و برخلاف قدم سوم رفتار کردهایم. ایمان داشتن با آرزو کردن خیلی تفاوت دارد.